„Zapad se ne razlikuje mnogo od arhipelaga Gulag, jer je potpuno rasulo morala.“ (Aleksandar Isajevič Solženjicin, 1918-2008, ruski pisac)
„Snaga nacije počiva na integritetu (prirodne) porodice. (Konfučije)
„Kad je porodica zajedno, duša je na svom mjestu.“ (Ruska mudrost)
„Vi ne birate svoju porodicu. Ona je Božji dar vama, kao što ste i vi njima.“ (Dezmond Tutu,1931 -2021, južnoafrički protestantski nadbiskup i borac protiv aparthejda i za ljudska prava)
„Muškarac je glava porodice, ali je žena vrat koji okreće glavu.“ (Kineska mudrost)
Skupština Crne Gore je, 23.jula 2026.godine, donijela neustavni Zakon o rodnoj ravnopravnosti (u daljem tekstu: Zakon).
Članom 1 Zakona „uređuju se zaštita i unapređenje jednakosti radi stvaranja uslova za ostvarivanje rodne ravnopravnosti i jednakog tretmana i jednakih mogućnosti za sva lica, bez obzira na pol i/ili polne karakteristike, rod ili rodni identitet, rodno izražavanje i seksualnu orijentaciju…životno partnerstvo…“
Nadalje, članom 3 stav 1 „Rodnom ravnopravnošću smatra se jednakost žena i muškaraca, kao i lica različitog pola i/ili polnih karakteristika, roda ili rodnog identiteta, rodnog izražavanja i seksualne orijentacije u svim oblastima javnog ili privatnog života.“
Po članu 6 (Značenje izraza)
““rod“ predstavlja društveno i kulturološki uspostavljene uloge, ponašanja, aktivnosti i svojstava koja se u određenom društvenom i istorijskom kontekstu pripisuju ženama i muškarcima u javnom i privatnom životu i ne proizilazi nužno iz bioloških karakteristika.“
…„rodni identitet“ označava unutrašnji i lični doživljaj lica o sopstvenom rodu, koji može, ali ne mora, da se podudara sa polom po rođenju;
„rodno izražavanje“ je spoljašnje ispoljavanje rodnog identiteta lica kroz izgled, odijevanje, govor, ponašanje, gestikulaciju ili druge načine izražavanja bez obzira na to da li se podudara sa polom po rođenju.;
„seksualna orijentacija“ predstavlja lično svojstvo koje se odnosi na emocionalnu i/ili seksualnu privlačnost lica prema licima istog, različitog ili više polova, kao i odsustvo takve privlačnosti
Zakonodavac se poziva na Međunarodne standarde i smjernice koje nije precizno naznačio. Međutim, međunarodni opšti akti ne nameću obavezu crnogorskim vlastima da svoje zakonske akte prilagođavaju LGBT+ populaciji.
Citirane odredbe Zakona nijesu u saglasnosti sa članom 18 (Rodna ravnopravnost) Ustava Crne Gore, koji glasi:
„Država jemči ravnopravnost žene i muškarca i razvija politiku jednakih mogućnosti.“
Znači, rodna ravnopravnost je ustavno normirana isključivo kao polna ravnopravnost muškarca i žene. Novokomponovani izrazi „rod“, „rodni identitet“, „rodno izražavanje“ i „seksualna orijentacija“, definisani Zakonom, odvojeni su od biološkog pola i predstavljaju, očigledno i bezobzirno, kršenje Ustava.
Takođe, navedeni izrazi (pojmovi, kategorije…) nijesu u skladu ni sa Konvencijom Savjeta Evrope o sprečavanju i borbi protiv nasilja nad ženama i nasilja u porodici (Istambulska konvencija), na koju se naši zvaničnici pozivaju. Konvencija je usvojena 11.maja 2011.godine, a stupila je na snagu 1.avgusta 2014.godine. Crna Gora je ratifikovala 2013.godine.
Predmet Konvencije je „nasilje nad ženama“ i „nasilje u porodici“. Njeni ciljevi su zaštita žena od svih vidova nasilja, suzbijanje svih vidova diskriminacije nad ženama, promovisanje suštinske jednakosti između žena i muškaraca i zaštita svih žrtava nasilja u porodici (žena i djece).
Pet članica EU – Bugarska, Češka, Mađarska, Litvanija i Slovačka nijesu ratifikovale (parlamentarno potvrdile) Konvenciju. Iako je prva ratifikovala, Turska se povukla iz nje.
Prema članu 3 Konvencije, “rod“ označava „društveno oblikovane uloge ponašanja, aktivnosti i osobine koje određeno društvo smatra prikladnim za žene i muškarce“, a „nasilje nad ženama zasnovano na rodu“ označava nasilje koje je usmjereno protiv žene zato što je žena ili koje nesrazmjerno pogađa žene“.
Osnovano tumačimo da je Konvencijom normirano da se pojam „rod“ odnosi samo na žene i muškarce, te da je prepustila „određenim društvima“ (državama) da samostalno (ustavno) regulišu šta se podrazumijeva pod tim pojmom. Proizilazi da nema kolizije između Konvencije i Ustava Crne Gore.
Ovim Zakonom Spajićeva Vlada uvodi zapadni ideološki, neprirodni, vještački društveni konstrukt roda, koji je odvojen od biološkog pola. Pol i rod su neodvojivi, pa brisanje prirodnih razlika između žene i muškarca urušava tradicionalni koncept porodice. Posledice su urušavanje ličnog i nacionalnog identiteta i tradicionalnog hrišćanskog (pravoslavnog) sistema vrijednosti. LGBT+ „vizije“ braka i neprirodne porodice dovode do pada nataliteta i krize u odnosima roditelja i djece.
Članom 18 Zakona, normirana je i obaveza upotrebe „rodno osjetljivog jezika“, odnosno da „Organi, drugi subjekti, sredstva javnog informisanja i drugi pružaoci medijskih usluga dužni su da u svom radu koriste rodno osjetljiv jezik i da sve nazive radnih mjesta, zanimanja, zvanja i funkcija izražavaju u prirodnom rodu (muškom ili ženskom) lica na koje se ovi akti odnose.“
Pojam „rodno osjetljiv jezik“ i njegova opšta upotreba suprotni su Ustavu i to predstavlja nasilje nad jezikom, kako nad većinskim srpskim, tako i nad političkim, simboličkim, vještačkim crnogorskim jezikom (samovoljno preimenovanim srpskim jezikom), kao i nad drugim jezicima u službenoj upotrebi.
Ranijim Zakonom o rodnoj ravnopravnosti („Službeni list Crne Gore“, broj 46/2007, od 31.jula 2007.godine), u skladu sa Ustavom, „uređuje se način ostvarivanja prava po osnovu rodne ravnopravnosti, u skladu sa međunarodnim aktima i opšte prihvaćenim pravilima međunarodnog prava, kao mjere za eliminisanje diskriminacije po osnovu pola i stvaranje jednakih mogućnosti za učešće žena i muškaraca u svim oblastima društvenog života.“ (član 1), a „Rodna ravnopravnost podrazumijeva ravnopravno učešće žena i muškaraca u svim oblastima javnog i privatnog života,…“ (član 2)
Prema članu 7 ranijeg Zakona, „rod je društveno uspostavljena uloga žena i muškaraca i javnom i privatnom životu koja se razvila na biološkoj razlici polova.“, a „pol predstavlja biološku karakteristiku po kojoj se razlikuju ljudska bića na muška i ženska“.
Tek Zakonom o izmjenama i dopunama Zakona o rodnoj ravnopravnosti („Službeni list Crne Gore“, broj 35/15, od 7.jula 2015.godine) uvedena je nedefinisana neustavna kategorija „lica drukčijih rodnih sklonosti“. To je bio probni balon Đukanovićeve Vlade, DPS-a i njenih satelita da neustavno, u skladu metodom kuvane žabe, odnosno sa tzv. Overtonovim prozorom, što ću kasnije objasniti, u pravni poredak Crne Gore uvede tzv. politički homoseksualizam, odnosno prava i slobode pripadnika LGBT+ populacije koja razaraju (heteroseksualni) brak i prirodnu porodicu. Ovakvo neustavno postupanje nastavile su i Vlade Zdravka Krivokapića i Milojka Spajića.
Još 19. marta 2021. godine, Ustavnom sudu Crne Gore podnio sam inicijativu za ocjenu ustavnosti Zakona o životnom partnerstvu lica istog pola („Službeni list CG“, broj 67/2020, od 7. jula 2020. godine, koji je stupio na snagu 15. jula 2020. godine, a primjenjuje se od 15.jula 2021.godine.
Ustavni sud još uvijek nije donio odluku po inicijativi iz najmanje tri razloga. Prvo, ne postoji zakonski rok koji Sud obavezuje na donošenje odluke, tako da postupak može da odlaže do u beskonačnost (ad infinitum). Drugo, Sud ne može da ospori argumente inicijative o, i pravnim laicima, očitoj neustavnosti osporenog zakona. I treće, ni Sud ne želi da skrene sa pogubnog, crnogorskog LGBT+ evropskog puta bez alternative.
Članom 1 osporenog Zakona (koji je takođe donesen zahvaljujući glasovima Đukanovićevog DPS-a i njenih satelita) se, protivno Ustavu, uređuje zaključenje i prestanak životnog partnerstva lica istog pola, vođenje registra partnerstva, (i) prava i dužnosti lica koja su zaključila partnerstvo. Nadalje, životno partnerstvo se, po članu 2 osporenog opšteg akta, definiše kao „zakonom uređena zajednica života lica istog pola…zaključena pred nadležnim organom, u skladu sa ovim zakonom“. Time je, protivustavno, životno partnerstvo kao zajednica života lica istog pola u pogledu pravnog statusa, sa izuzetkom prava na usvajanje djece, izjednačeno sa heteroseksualnim brakom.
Preciznije kazano, osporeni Zakon nije u saglasnosti sa sledećim odredbama Ustava: članom 17 stav 1 (Osnov i jednakost – Prava i slobode ostvaruju se na osnovu Ustava i potvrđenih međunarodnih ugovora),članom 71 stav 1 (Brak – Brak se može zaključiti samo uz slobodan pristanak žene i muškarca),članom 72 stav 1 (Porodica – Porodica uživa posebnu zaštitu) i članom 73 stav 2 (Zaštita majke i djeteta – Država stvara uslove kojima se podstiče rađanje djece).
Jezičkim, logičkim, sistemskim i ciljnim tumačenjem navedenih ustavnih odredbi, izvlači se neporeciv zaključak da je ustavotvorac, kao zajednicu života, propisao samo brak koji zaključuju lica različitog pola. Iz takvog braka ishodi posebno zaštićena (prirodna) porodica koju sačinjavaju roditelji, majka i otac, i njihova djeca. Takođe, država je ustavno obavezana da stvara uslove kojima se podstiče jedna od osnovnih funkcija ovakve porodice – rađanje djece.
Kako ustavotvorac u pravni poredak Crne Gore nije uveo zajednicu života lica istog pola, to se, posledično, zakonom ne može urediti ni način ostvarivanja prava partnera u takvoj zajednici.
U crnogorskom parlamentu potvrđeni i objavljeni međunarodni ugovori ne propisuju pravo lica istog pola na zajednicu života, odnosno na životno partnerstvo, pa time ne postoji ni zakonodavna obaveza usklađivanja ,odnosno donošenja osporenog Zakona, po članu 9 (Pravni poredak) i članu 17 stav 1 Ustava.
Nadalje, u Evropskoj uniji je zakonodavstvo u vezi sa porodičnim odnosima u nadležnosti država članica. To znači da ne postoje evropski standardi u vezi sa brakom i porodicom. Šest država u Uniji (Rumunija, Litvanija, Letonija, Poljska, Slovačka i Bugarska) ne dozvoljavaju ,ne samo brak, nego ni životno partnerstvo lica istog pola. Zato ni Crna Gora, iako kandidat za članstvo u Uniji, nije obavezna da donese osporeni Zakon.
Norme osporenog Zakona su u koliziji sa odredbama Porodičnog zakona („Službeni list RCG, broj 1/2007 i „Službeni list CG“, broj 53/2016 i 76/2020), kojim se regulišu bračni i porodični odnosi i to sa: članom 3 (Brak se zasniva na slobodnoj odluci muškarca i žene da sklope brak),članom 12 stav 1 (Zajednica života muškarca i žene koji traje najmanje tri godine (u daljem tekstu: vanbračna zajednica) izjednačena je sa bračnom zajednicom u pogledu prava na međusobno izdržavanje i drugih imovinsko-pravnih odnosa), članom 16 (Brak se sklapa saglasnošću volja žene i muškarca…) i članom 17 (Brak se sklapa radi ostvarivanja zajednice života bračnih supružnika).
Na ovakav način, narušena je skladnost (harmonija) pravnog poretka, kao sistema međusobno neprotivrečnih opštih pravnih akata i normi.
Donošenjem Zakona o životnom partnerstvu lica istog pola, Zakona o izmjeni Zakona o socijalnoj i dječjoj zaštiti (koji je predložila Krivokapićeva Vlada), te Predlogom novog Zakona o rodnoj ravnopravnosti ostvaruje se opasan naum razaranja tradicionalne (prirodne) porodice, kao osnovne ćelije društva, u ime neoliberalnih i NATO „vrijednosti“.
Očita je namjera, bivših i sadašnjih, crnogorskih euronatovskih vlasti da se i licima istog pola, odnosno istopolnim partnerima prizna pravo na usvajanje djece, to jest da se istopolno životno partnerstvo pravno izjednači sa prirodnom porodicom koju čine otac, majka i njihova djeca. A izmijenjenim Zakonom o socijalnoj i dječjoj zaštiti propisano je da porodicu čine i „…djeca koju partneri izdržavaju u skladu sa zakonom kojim se uređuje životno partnerstvo lica istog pola (Zakon o životnom partnerstvu lica istog pola)…“. Time se, faktički, otvara „porodični“ prostor za pedofiliju i druge oblike zloupotrebe djece.
Promovisanje LGBT+ „vrijednosti“ i „kulture“ je atak na Božansku i ljudsku prirodu. Jer, „Gospod poziva svakog čovjeka da živi po duhu, a ne po tijelu“. Homoseksualno ponašanje je svjesna, neprirodna i grešna promjena od Boga datog polnog identiteta.
Svete knjige tri glavne religije (judaizam, hrišćanstvo i islam) slažu se da seksualna orijentacija nije stvar izbora, već ustanovljena činjenica i da postoje dva pola ili roda. Starozavjetna „Prva knjiga Mojsijeva (Postanje)“ tumači: „I stvori Bog čovjeka po obličju svojemu, po obličju Božjem stvori ga; muško i žensko stvori ih“ (1;27).
A u Kuranu se kaže: „ I da On par, muško i žensko, stvara,“ (53;45) i „Od ljudskog bića napravio par, muško i žensko“ (75;39).
Što se tiče homoseksualizma (muželožništvo, gejstvo), svete knjige sve tri glavne religije saglasne su o nemoralnosti takvog ponašanja. „Treća knjiga Mojsijeva“ (Levitska)“ kaže: „S muškarcem ne lezi kao sa ženom; gadno je.“ (18;22) i „Ko bi muškarca obležao kao ženu, učiniše gadnu stvar obojica; da se pogube…“ (20;13).
U „Poslanici Svetog apostola Pavla Rimljanima“ navedeno je:
„…i muškarci…raspališe se željom svojom jedan na drugoga, muškarci sa muškarcima čineći sram…“ (1;27)
A u „Prvoj poslanici Korinćanima“, Sveti apostol Pavle piše:
„…ne varajte se…ni muželožnici… Carstvo Božije neće naslijediti.“ (6,9)
Kuran kaže:
„…Vi sa strašću prilazite muškarcima umjesto ženama. Ta vi ste narod koji sve granice zla prelazi!“ (7;81). „Zašto vi, mimo sav svijet, sa muškarcima opštite, a žene svoje, koje je za vas Gospodar vaš stvorio ostavljate? Vi ste ljudi koji svaku granicu zla prelazite.“ (26; 165-166).
Pojam „politički homoseksualizam“ je uvela ruska istoričarka i stručnjak za međunarodne odnose Natalija Naročnicka (1948) i objasnila da ideologija LGBT+ pokreta nema nikakve veze sa pravima homoseksualaca kao ljudskih jedinki, te da je to politička ideologija Velikog Brata. Nju karakterišu nelegalni i agresivni pokušaji manjine da, uz podršku državnih vlasti, nametnu svoj obrazac ponašanja većinskoj populaciji. U zemljama Zapada na sceni je i progon onih koji se ne slažu sa ideologijom političkog homoseksualizma.
Neoliberalna hegemonija Zapada (kolonijalna dominacija putem tzv. meke moći) podrazumijeva uništavanje individualnosti čovjeka kao humanog, političkog, nacionalnog, državotvornog i religioznog bića. (Neo)kolonizatori su uvjereni u svoju vlastitu civilizacijsku superiornost, koju ostvaruju „kolonizacijom uma“ i „kolonijalnom poliarhijom“ (policentričnom kontrolom vlasti i ključnih segmenata kolonizovane države). I „politički homoseksualizam“ je jedno od sredstava kolonijalne poliarhije.
Politički homoseksualizam (protivporodična i kvazinaučna ideologija) je sredstvo ostvarivanja interesa zapadnih megakapitalističkih vladara iz sjenke za ovladavanje planetom. Njihov cilj je uništenje kolektivnog duha jednog naroda razaranjem njegovog vjekovnog sistema moralnih vrijednosti.
Džozef Bajden je 2014. godine, kao potpredsjednik SAD, rekao da je cilj američkih vlasti da u cijelom svijetu nametnu LGBT+ ideologiju, kao samu „srž demokratije“?!
Pod velom „univerzalnih vrijednosti“, politički homoseksualizam se promoviše kao sredstvo ostvarivanja antihrišćanskih, odnosno antipravoslavnih namjera Zapada radi globalne prevlasti. Sve ovo se realizuje u okviru tzv. „strategije uslovljavanja“, koja podrazumijeva prijem u članstvo međunarodnih organizacija i vezivanje ekonomske pomoći samo uz prihvatanje tih „vrijednosti“, kao uslova koji se, po nahođenju, mogu proširivati.
Razaranje prirodne i legalizaciju istopolne porodice treba posmatrati u širem kontekstu sveobuhvatnog, hibridnog, neoružanog, bogoboračkog rata Zapada (zapadnih megakapitalističkih vladara iz sjenke) protiv tradicionalnih hrišćanskih moralnih vrijednosti, pravoslavlja i Rusije. Rusija je na udaru Zapada jer je glavni planetarni branič ljudskih, porodičnih, hrišćanskih (pravoslavnih), nacionalnih i državotvornih vrijednosti od sveopšte zapadne dehumanizacije i degradacije.
U cilju uspostavljanja tzv. Novog svjetskog poretka, primjenjuje se strategija razaranja morala i kolektivnog duha naroda, kao i nacionalnih država, kako bismo svi postali bezoblično potrošačko stado u toru Orvelovog Velikog Brata. I lični građanski i kolektivni identitet jednog naroda najlakše je uništiti razaranjem tradicionalne, prirodne porodice. Zato nam je neophodna, i pojedinačna i kolektivna „odbrana duha“ (Šarl de Gol), koja nije moguća bez podrške državne vlasti.
I savremeni italijanski filozof Dijego Fuzaro (1983) smatra da je urušenje prirodne porodice jedna od udarnih pesnica neoliberalnog kapitalizma. Porodica je na udaru globalizma – ogromnog sistema eksploatacije, sa ciljem pretvaranja ljudi u izolovane jedinke.
Engleski pisac Gilbert Kit Česterton (1874-1936) je napisao:
„Porodica je jedina provjera vrijednosti države koja ima obavezu da se obnavlja vječno kao država, ali mnogo prirodnije nego država.“
Plan za razaranje prirodne porodice zasniva se na tzv. teoriji polova i rodnog identiteta (Gender Plan – Gender Identity), odnosno na teoriji polnih sličnosti „bračnih“ drugova (istopolnih „roditelja“). Nastala je kao projekat američkog psihologa i seksologa Džona Manija (John William Money, 1921-2006), porijeklom sa Novog Zelanda. Njegovo učenje je neutemeljena psihološko-sociološka konstrukcija da je heteroseksualnost društvena, a ne biološka (genetska) karakteristika ljudske jedinke. Po njemu, seksualne polne karakteristike žene i muškarca nijesu urođene, već nastaju i formiraju se tokom odrastanja, pod uticajem porodičnih i društvenih ograničenja?! („Ako dječaku oblačite haljinice, on će postati djevojčica“?!).
Sami termini „rod“ i „rodna ravnopravnost“ nemaju neophodnu stručno-teorijsku potvrdu. Znači, Manijeva „teorija“ nema naučni status. Imajući ovo u vidu, cinično zvuči definicija američkog Udruženja za napredak nauke:
„Naučna teorija je dobro potkrijepljeno objašnjenje nekih aspekata prirodnog svijeta, zasnovano na nizu činjenica koje su više puta potvrđene posmatranjem i eksperimentima. Takve teorije, potkrijepljene činjenicama, nijesu „nagađanja“, već pouzdani prikazi stvarnog svijeta.“
U teoriji socijalnog inženjeringa, postoji i strategija Overtonovog prozora, kao sredstva za neutralisanje utemeljenih protivnih mišljenja i stavova koji su u suprotnosti sa zapadnim globalističkim narativom. Definisao ga je Džozef Overton (Joseph P.Overton, 1960) bivši potpredsjednik američkog instituta „Makino centar za javnu politiku“. Riječ je o tehnici manipulacije ljudskom sviješću u jednom društvu, odnosno o evolutivnom uticaju na javno mnjenje.
Metodološki, „Overtonov prozor“ podrazumijeva šest koraka, u okviru prozora diskursa. Polazi se od nečega što je u početku neprihvatljivo, a zatim se to opaža kao radikalno. Nakon toga se „prozor“ pomjera tako da javnost počinje da na to gleda kao na nešto prihvatljivo, pa onda razumno, zatim popularno i na kraju procesa dolazi do normativne faze, odnosno do ugrađivanja u zakon.
Jednom riječju, to je jedan od načina kojim se vrši „kuvanje“ javnog mnjenja, odnosno to je upravljanje procesom njegovih sporih promjena, sve do uspostavljanja željenog stanja.
Razaranje prirodne porodice je skladu sa teorijom o „zlatnoj milijardi“ sivih eminencija spoljne politike SAD: Zbignjeva Bžežinskog (1928-2017) i Henrija Kisindžera (1923). Ta teorija podrazumijeva smanjenje ljudske populacije na planeti, što se, podrazumijevajuće, ne odnosi na stanovnike zemalja Zapada. Jednom riječju, plan globalista, u procesu „velikog resetovanja“, jeste, drastično i relativno brzo, svođenje broja stanovnika planete na „razumnu mjeru“.
Henri Kisindžer je, u svojstvu državnog sekretara, kreirao „Memorandum za nacionalnu bezbjednost 200“, za tadašnjeg američkog predsjednika Ričarda Niksona. U tom, sada deklasifikovanom, dokumentu, podvlači se:
„Smanjenje stanovništva, počevši od zemalja tzv. Trećeg sveta, mora da bude primarni cilj američke spoljne politike.“
Godine 2021, Roberto Čingolani, ministar za ekološku transformaciju u vladi ultraglobaliste Marija Dragija, izjavio je:
„Planeta je planirana za tri milijarde ljudi. Nas je suviše, mi smo paraziti.“
U „globalističkom raju“ čovjek bi se pretvorio u primitivnog potrošača, lišenog ličnog (i polnog) i nacionalnog identiteta, te savjesti i potrebe da misli. „Bivstvo se redukuje na kvantitet.“ (Danilo N. Basta, 1945, pravnik, filozof i akademik SANU)
Postoje i planovi da do 2050.godine, najmanje 4 milijarde „beskorisnih izjelica“ nestane sa lica Zemlje. To bi se postiglo ograničavanjem rađanja (i LGBT+ propagandom), upotrebom sredstava za masovno uništenje, insceniranjem epidemija zaraznih bolesti i vakcinacijama sa smrtonosnim kontraindikacijama, raseljavanjem stanovništva (programiranim migracijama), zagađivanjem životne sredine, izazivanjem vještačkih nestašica vode i hrane (putem „klimatskog oružja“), kao i ljekova, genetski modifikovanom ishranom (GMO)…Preživjeli bi bili „naviknuti na poslušnost“.
Podležući anesteziji euronatovskih vlasti i medija, nekritički i olako prihvatamo sociokulturne modele Zapada , neprimjerene našem duhovnom i moralnom kodu. Takođe, naivno vjerujemo da će to biti dovoljno da uđemo u „civilizovanu“ i „demokratsku“ „evropsku zajednicu naroda“ i da će nam to donijeti ekonomski i sveopšti prosperitet. Evropeizacja (pozapadnjavanje), podrazumijeva nekritičko imitiranje i usvajanje tuđih vrijednosti (standarda), što, zakonito, dovodi do gubitka samopoštovanja i da se prezire „svoje, samobitno, nacionalno“ (Nikolaj Trubeckoj (Nikolaҋ Sergeevič Trubeckoҋ, 1890-1938, ruski lingvista i istoričar).
Uz pomoć zapadnih ambasada i prozapadnih „nezavisnih“ NVO kod nas se sprovodi ideološki inženjering. Djeci se, već u osnovnoj školi peru mozgovi LGBT ideologijom, odnosno lažnim porodičnim vrijednostima, sa roditeljima 1 i 2, umjesto majke i oca. Programirano razaranje prirodne porodice ima za posledice slabljenje roditeljskog autoriteta, kao i dječje nepoštovanje neophodne porodične discipline.
Zato, radi nacionalnog i državnog spasenja, treba da biramo vlast koja će ljudska prava tumačiti neodvojivo od tradicionalnih moralnih normi i zabranjivati javne manifestacije političkog homoseksualizma. Zaštita prirodnih porodičnih vrijednosti treba da bude jedan od glavnih zadataka države i društva, počev od državne podrške rađanju (suočavamo se sa znatnim negativnim prirodnim priraštajem) do zabrane propagande homoseksualizma među maloljetnim osobama. Jer, djeca i omladina se moraju pravilno edukovati i sačuvati od, moralnim okvirima, nesputane agresivne propagande apologeta homoseksualizma. Time se ne vrši progon, niti diskriminacija pripadnika LGBT+ populacije, jer je njihova (privatna) seksualna orijentacija dekriminalizovana.
Pristupanjem Evropskoj uniji Crna Gora bi ušla u „civilizacijski“ krug antihrista i izgubila bi teritorijalnu cjelovitost.
S vjerom u Boga i ljudsko biće kao otjelovljenje Božje,
Milan Gajović, Podgorica