Žezlo Svetog Save predstavlja jedan od najprepoznatljivijih simbola duhovne i državne baštine srednjovekovne Srbije, a ujedno je i jedini sačuvani predmet koji mu je lično pripadao.
„Kada je 1219. u Nikeji dobio tomos o autokefaliji, Sava je istog trenutka bio hirotonisan (posvećen) za arhiepiskopa srpskih i pomorskih zemalja. Tom prilikom, po vizantijskom običaju, dobio je arhijerejski omofor, panagiju, arhijerejski žezal – skiptar je Sava dobio direktno pri svom ustoličenju, kao zvanični znak da postaje poglavar samostalne srpske crkve“, piše istoričarka Nevena Kovačević, koja stoji iza stranice Putevima srpske istorije, piše nova.rs.
Žezlo je napravljeno od pozlaćenog srebra, i odražava stil vizantijskih radionica 13. veka, dekorisano ornamentima i simbolima tipičnim za tadašnju crkvenu umetnost.
Visine je 143 centimetara i optočeno je poludragim kamenjem, a u glavi žezla se nalazi gorski kristal.
PROČITAJ VIŠE SA IZVORA — danas.rs