„Vlast je legitimna ili društveno prihvatljiva upotreba moći…Element legitimnosti je ključan za poimanje vlasti… (koja) zavisi od prihvatanja podređenih da oni koji su iznad njih imaju pravo da im izdaju naređenja ili uputstva.“ (Entoni Gidens (Anthony Giddens, 1938, britanski sociolog)
„Kada nepravda postane zakon, otpor postaje dužnost.“ (Tomas Džeferson (Thomas Jefferson, 1743-1826, treći predsjednik SAD)
„Političar je akrobata. On održava ravnotežu govoreći suprotno od onoga što radi.“ (Moris Bares (Maurice Barres), 1862-1923, francuski pisac, novinar i političar)
„U potpunosti podržavam ideju…da Apelacioni sud (u Novom Sadu) bude blokiran dok ne donesu odluku o puštanju na slobodutih lica (batinaša Srpske napredne stranke – SNS)…“ (Aleksandar Vučić, Novosti onlajn, 21.maj 2025.)
Građanska neposlušnost je izraz građanske samosvijesti, zrelosti političke kulture i „etike otpora“. To je odbijanje građana da se povinuju zakonima ili odlukama vlasti, na javan i nenasilan način i uz kolektivno masovno učešće. Radi se o svjesnom i namjernom postupanju s ciljem da se izvrši promjena zakona ili promjena određene državne politike, nakon iscrpljivanja svih legalnih sredstava za uklanjanje nepravde.
Pravo na građansku neposlušnost je svojevrsno meta-pravo (prirodno pravo kao pravedno pravo) koje prethodi pozitivno – pravno regulisanom političkom poretku. To je i svjesna politička aktivnost suprotstavljanja nepravednom postupanju državne vlasti.
Znači, građanska neposlušnost predstavlja javan, nenasilan i svjestan čin (pasivan otpor) političkog suprotstavljanja određenim odlukama vlasti koje narušavaju princip pravednosti, posebno kada javna vlast krši zakon, ili je ogrezla u korupciji..
Kao javan i nenasilan akt ne smije da dovede namjernog povređivanja drugih ili veće materijalne štete.
To je oblik neposredne demokratije i ishodi iz ustavnog principa suverenosti građana i njihovih ustavno zajemčenih prava na mirno okupljanje i slobodu izražavanja. Građani imaju pravo na otpor, odnosno na „javno odbijanje naredbi“ i „razumno protivljenje“ prema nepravednoj (neligitimnoj) vlasti koja ne štiti njihova prava i interese.
Ako vlast ne štiti prava i slobode građana i njihove interese, ne može od građana tražiti da uzvrate poslušnošću i poštovanjem njenih odluka. Ksenofont (oko 430-354), starogrčki istoričar i filozof (Sokratov učenik) je napisao da država ne može imati monopol na patriotizam, te da je dužna da svojim građanima (državljanima) obezbijedi siguran, miran i pravedan život. U protivnom, nema razumnih razloga za očekivanje da je građani vole i poštuju kao svoju državu, odnosno kao „sigurnu zajednicu u kojoj se njeguju osnovne vrline“.
Prvo utemeljeno opravdanje za građansku neposlušnost dao je Džon Lok (1632-1704,engleski filozof empirista i ljekar, „otac liberalizma“):
„…Narod će biti sudija…Kad god zakonodavci pokušaju da oduzmu ili razore svojinu naroda…(narod) je odmah razriješen svake poslušnosti…“
Lok je smatrao da vlast treba da bude ograničena, jer potiče od naroda i narod ima pravo da je promijeni ako ne ispunjava svoju svrhu zaštite prirodnih prava. Građani imaju pravo na pobunu protiv vlade „koja je pokušala da prekorači vlast“, uzurpacijom prava građana i(ili) koja je korumpirana.
Takođe, smatrao je da je nosilac suverenosti narod (građani), koji samo privremeno suverenost povjerava zakonodavcu (parlamentu). U slučaju da se povjerenje naroda iznevjeri, narod ima pravo, čak, i na revoluciju.
Henri Dejvid Toro (1817-1862, američki prirodnjak i filozof) je bio prvi teoretičar građanske neposlušnosti. Smatrao je neophodnim da budemo prvo ljudi, pa tek onda podanici, te da je poželjnije njegovati poštovanje pravde nego zakona. Godinama nije plaćao porez, u znak protesta zbog ropstva i američko -meksičkog rata. Javno je govorio da je njegova moralna obaveza da reaguje kada Vlada, u njegovo ime, postupa nepravedno. Jer, savjest i pravda su viša mjerila vrijednosti ljudskog života u zajednici nego zakoni i nijedan moralan čovjek ne smije da se prilagođava nepravdi.
I Mahatma Gandi (1869.1948, utemeljivač etike nenasilnog otpora i snage istine) je smatrao da je građanska neposlušnost sredstvo savjesnih i miroljubivih ljudi u nenasilnoj borbi za istinu:
„Građanska neposlušnost je urođeno pravo svakog građanina. Ukoliko je se on odrekne, prestaje biti čovjek…Gdje se krše ljudska prava, građanska neposlušnost je dužnost…“
Prema Džonu Rolsu (1921-2002),američkom profesoru političke filozofije, građanska neposlušnost (koja ishodi iz njegove „javne koncepcije pravde“ kao „prve vrijednosti društvenih ustanova“) je javno kršenje zakona, na savjestan i nenasilan način, s ciljem da se zakon ili politika vlasti promijene jer su nepravedni. Drugim riječima, to je „javni, nenasilni, mada svjesno politički, čin koji se obično izvodi sa ciljem da izazove promjenu u zakonu ili politikama vlasti“.
Njemački filozof prava Artur Kaufman (1923-2001) je tvrdio da je pravo na otpor, kao suprotstavljanje nepravdi, suštastveno (najfundamentalnije) ljudsko pravo. To je pravo „socijalne nužne odbrane“ protiv zloupotrebe vlasti, posebno „grubog nepoštovanja ljudskih prava“
Američki borac za ljudska prava Martin Luter King (1929-1968) je govorio da „onaj ko krši (nepravedan) zakon građanskom neposlušnoću zapravo izražava najviše poštovanje za zakon“.
Jirgen Habermas (1929, njemački sociolog i filozof) je tumačio da je „građanska neposlušnost (moralno) utemeljeni protest…(To je) javni čin…koji uključuje namjernu povredu pojedinih pravnih normi…(uz) ograničavanje na nenasilna sredstva…“
x x x
Zašto je Vučićeva vlast nelegitimna?
- Vučićeva vlast ne vrši se u opštem interesu, već radi ostvarivanja njegovog privatnog interesa, kao i u korist njegove rodbine kumova, prijatelja i najvećih poslušnika.
- Aktuelni predsjednik Republike Srbije i njegov režim ne povinuju se Ustavu i zakonu, niti poštuju princip vladavine prava, već, dugovremeno, svjesno i voljno, krše brojne odredbe Ustava Republike Srbije (u daljem tekstu: Ustav) koje se odnose na princip podjele vlasti, garancije nezavisnosti sudske vlasti i sudija, ustavni položaj AP Kosovo i Metohija…
Od kada je postao predsjednik države, 2017.godine, Vučić, postojano i nepokolebljivo, uzurpira nadležnosti Vlade. Time svoju ceremonijalnu funkciju neustavno proširuje i na utvrđivanje u vođenje unutrašnje i spoljne politike. A po Ustavu, „Vlada je nosilac izvršne vlasti u republici Srbiji“ (član 122) i „Vlada utvrđuje i vodi politiku“: (član 123 tačka 1). SAD-u i najuticajnijim članicama EU odgovara Vučićeva diktatura, jer im sve postavljene zadatke pred Srbiju može ispunjavati jedan jedini čovjek.
Republika Srbija je država koja se, između ostalog, zasniva na principu vladavine prava (član 1 Ustava). Vladavina prava se ostvaruje i slobodnim i neposrednim izborima, podjelom vlasti, nezavisnom sudskom vlašću i povinovanjem vlasti Ustavu i zakonu (član 3 stav 2 Ustava)
Po Ustavu, predsjednik nije nosilac vlasti: ni zakonodavne (Narodna skupština – član 98), ni izvršne (Vlada), ni (nezavisne) sudske vlasti. On izražava jedinstvo Republike Srbije (član 111) i to je reprezentativna i ceremonijalna funkcija, čija je nadležnost propisana članom 112 Ustava.
Međutim, postoji duboki nesklad između Vučićevih ustavnih i partijskih ovlašćenja (formalno je običan član vladajuće partije) i njegove stvarne moći – neprikosnovenog gospodara zarobljene države Srbije. Drugom riječima, Vučić je predsjednik, premijer, vrhovni sudija, prvosveštenik i monopolista na istinu! Parlament, Vlada, sudstvo, tužilačka organizacija, policija, štampani i elektronski mediji, Srpska pravoslavna crkva su njegovi servisi?! Državnim novcem raspolaže kao da je njegov privatni!
- U prethodnom, gotovo dvodecenijskom periodu, prenosim Bogoposlanja – ukazanja (mojoj supruzi Dragici) naših srpsko – ruskih Svetitelja (Svete Petke, Svetog Save, Svetog Sergija Radonješkog, Svetog Vasilija Ostroškog Čudotvorca Milostivog, Svetog Petra Cetinjskog, Svetog Serafima Sarovskog, Svete Matrone (Matronuške) Moskovske Svemoćne, Svetog Nikolaja (Velimirovića) i Svetog patrijarha Pavla), slava Im i milost, ruskim ambasadama u Beogradu i Podgorici, Patrijaršiji i Svetom sinodu Srpske pravoslavne crkve, kabinetima ministara u Vladi Srbije i patriotskim srpskim javnim intelektualcima i novinarima. Svetitelji postojano ukazuju da su zapadni satanistički megakapitalisti – vladari iz sjenke (Veliki Brat) doveli (preciznije, instalirali) na vlast Aleksandra Vučića („Tempirna bomba podmetnuta pod Srbiju“ i „podrivač Rusije“ – Sveti Sava), sa osnovnim zadatkom da se Srbija samoamputira, odnosno da njegov režim, postepeno i perfidno, ustavokršiteljno i krivično kažnjivo, priznaje državnost lažne države „Republika e Kosovës“ 8u daljem tekstu: RK), te da Srbiju uvede u EU i zločinački, teroristički i okupatorski NATO pakt, uz antirusku politiku i naglašeni lažni patriotizam! Vučić je marioneta zapadne „duboke države“!
Cilj njegove politike je bio i jeste da se kod građana Srbije (prije svega, Srba) izazove osjećaj pomirenja sa gubitkom Kosova i Metohije, te uzaludnosti otpora planovima Zapada za trajno otimanje ovog svetog srpskog prostora.
Od tzv. prvog Briselskog sporazuma iz 2013.godine, pa preko „Pregovaračkog okvira“ radi pristupanja Srbije EU iz 2014.godine, te Vašingtonskog sporazuma iz 2020.godine, do Drugog briselskog i Ohridskog sporazuma iz 2023.godine, Vučićeva vlast je samo razdržavljivala Srbiju na prostoru Kosova i Metohije.
Srbija se samovlasnim neustavnim i nezakonitim odlukama njene (Vučićeve i Dačićeve) vlasti, na teritoriji AP Kosovo i Metohija odrekla suverenosti, upravne (policijsko – bezbjednosne), tužilačke i sudske vlasti, te službe civilne zaštite, što su bitni elementi državnosti. Drugim riječima, priznala je legitimnost i legalnost pravnog poretka RK.
Pristajanjem na partnerski odnos u pregovaračkom procesu pod okriljem EU, Vučićeva vlast je priznala da je RK, iako, ustavno, dio teritorije Srbije, suvereni subjekat međunarodnog prava i da, u tom svojstvu, može stupati u međunarodne odnose i sklapati međunarodne ugovore?!
Postepeno priznanje državnih atributa RK od strane Vučića (i njegove vlasti) predstavlja drastično kršenje Ustava i to: preambule („…polazeći od toga da je Pokrajina Kosovo i Metohija sastavni dio Republike Srbije…iz takvog položaja Pokrajine Kosova i Metohije slijede ustavne obaveze svih državnih organa da zastupaju i štite državne interese Srbije na Kosovu i Metohiji u unutrašnjim i spoljnim odnosima“), člana 8 („Teritorija Srbije je jedinstvena, nedjeljiva i nepovrediva i mijenja se po postupku predviđenom za Promjenu Ustava“) i člana 182 stav 2 („Republika Srbija ima Autonomnu pokrajinu Vojvodinu i Autonomnu pokrajinu Kosovo i Metohiju…“).
U članovima 182-187 Ustava regulisan je pojam, osnivanje i teritorijalna nadležnost autonomnih pokrajina, njihova finansijska autonomija, pravni akti, nadzor nad radom pokrajinskih organa i zaštita pokrajinske autonomije.
Vučićeva vlast omogućava da lažna država RK nesmetano funkcioniše, iako su Srbi na Kosovu i Metohiji, (daj Bože privremeno) okupiranoj središnjoj srpskoj zemlji, izloženi masovnom, dugovremenom, neprekidnom, sinhronizovanom i diskriminatorskom nasilju (ubijanje, zlostavljanje i protivpravno hapšenje) od strane preobučenih pripadnika terorističke tzv. oslobodilačke vojske Kosova – OVK), uz punu podršku SAD, EU i NATO pakta, u cilju njihovog zastrašivanja i izgona, te stvaranja etnički čiste albanske teritorije i ujedinjenja sa državom Albanijom. Tokom zločinačke agresije na Saveznu Republiku Jugoslaviju (SRJ) OVK je bila NATO pješadija!
Vučićeva vlast je prepustila kosmetske Srbe na milost i nemilost albanskim uniformisanim teroristima i pripadnicima agresorskog i okupatorskog NATO pakta (preobučenih u odore KFOR-a)!
U „vladi“ lažne države RK, koja vodi postojanu ekstremno neprijateljsku antisrpsku politiku, gotovo deceniju, predstavnici Vučićeve „Srpske liste“ su bili ministri?! A čak je i Igor Simić (član Predsjedništva Srpske liste), prema portalu Iskra, od 13.septembra 2024.godine, izjavio da „Srbi u pokrajini žive u situaciji sličnoj aparthejdu“?!
Vučićeva vlast bezrezervno pristupa inicijativama EU tipa „Otvoreni Balkan“ i drugim regionalnim integralističkim inicijativama i deklaracijama koje uključuju i RK, iako nijesu u interesu Srbije i srpskoga naroda. Ovo zato što olakšavaju funkcionisanje RK kao države i ostvarivanje velikoalbanskog državnog projekta, po principu puzajućeg albanskog integralizma. Albanija i RK potpisuju „međudržavne“ sporazume i stalno povećavaju stepen međusobne integracije. Srbija mora otežavati, a ne olakšavati funkcionisanje RK, jer u suprotnom bitno pomaže stvaranje velike, odnosno „prirodne“ Albanije. U tom cilju, nužno je uvoditi i recipročne mjere, ali i kao odgovor na zulum i etničko čišćenje Srba sa Kosova i Metohije.
RK „potpisala je tokom protekle decenije, do današnjeg dana, čak 33…sporazuma međudržavnog karaktera sa Republikom Srbijom, od kojih je većinu potpisao režim Aleksandra Vučića, a ono što su potpisivali pre njega, on je lično sprovodio u delo, bolje i efikasnije od bilo kog deklarisanog neprijatelja ove države…svaka vlada SAD (vidi)…Vučićev režim kao „poželjnog kolaboracionistu“…“ (Nikola Vlahović, novinar; „Srbin info“, 6.mart 2023.)
Vučić, kao premijer i predsjednik, zbog antinacionalne i antidržavne aktivnosti (i ne samo on), ispunjava sve uslove da bude osuđen za krivična djela koja suštinski predstavljaju veleizdaju!
On, Ivica Dačić i drugi „državnici“ Srbije počinili su, u produženom trajanju, krivična djela – Priznavanje kapitulacije ili okupacije (član 306 Krivičnog zakonika – KZ) i Ugrožavanje teritorijalne cjeline (član 307 KZ).
Naime, oni su, dugovremenim protivustavnim i protivzakonitim radnjama, priznali kapitulaciju pred NATO agresorima na SRJ i legitimisali ciljeve agresije, te priznali okupaciju KiM od strane agresora. Takođe, uzurpacijom vlasti i zloupotrebom ovlašćenja, dugovremeno doprinose otcjepljenju teritorije KiM od Srbije i pripajanje te teritorije državi Albaniji, odnosno stvaranju tzv. „Velike Albanije“.
- 4. Vučić je, 20.maja 2025.godine, javno izjavio da podržava ideju predsjednika SNS-a Miloša Vučevića, da Apelacioni sud u Novom sadu bude (batinaški i ćacijevski), blokiran dok ne bude donijeta odluka o puštanju na slobodu četvorice mladića, batinaša te stranke, koji su osumnjičeni za prebijanje studenata. Vučić je i javno zaprijetio da „neće služiti oni tužioci i one sudije koji podržavaju banditizam, huliganizam i protivpravno ponašanje i nepravo i nepravdu, već oni koji će da štite državu Srbiju“?!
Time je javno pozvao na masovno kršenje Ustava, čime je izvršio ustavni puč (udar) u cilju uspostavljanja unutrašnjeg diskontinuiteta u ustavnom poretku države (kroz stvaranje pravnog stanja protivnog postojećem tekstu Ustava) i preraspodjele vlasti unutar postojećeg ustavnog sistema.
Javnim pozivom na blokadu Apelacionog suda u Novom Sadu, Vučić je počinio i krivično djelo Ometanje pravde, iz člana 336b stavovi 1 i 2 Krivičnog zakonika (KZ).
- 5. Očito je da Vučić svoje lične interese (opstanak na vlasti po svaku cijenu i zaštitu „porodičnog, kumovskog i prijateljskog biznisa“) stavlja iznad državnih i nacionalnih interesa Srbije i srpskog naroda. Ne treba zanemarivati ni veliki ucjenjivački kapacitet Zapada prema Vučiću zbog kriminala u koji je uključen on, njegova rodbina kumovi i prijatelji.
Zahvaljujući i Vučićevoj vlasti, Srbija je dugovremeno i planski, ekonomski (privredno) dovedena u potpunu kolonijalnu zavisnost od EU, da bi mu to bio argument da evropski put nema alternativu! Pljačkaška privatizacija je sprovedena u korist stranaca i osoba iz bliskog Vučićevog okruženja.. Po procjeni stručnjaka, odliv kapitala (u korist stranaca) će uskoro nadmašiti priliv od stranih investicija. Prema zvaničnim podacima, razlika između uvoza i izvoza, u periodu 2000-2020.godine, iznosi oko 129 milijardi evra. A BDP Srbije za 2024.godinu nominalno je iznosio oko 82 milijarde evra. Postojano se izražavaju sumnje stručnjaka da je realni BDP mnogo niži, zbog precijenjenosti kursa dinara, prije svega, prema evru i USA dolaru.
Sve banke u Srbiji, osim Poštanske štedionice, su u stranom (evroameričkom) vlasništvu. I to je uzrok velikog odliva kapitala iz Srbije.
Prema izvještaju Transparency International-a (međunarodne nevladine organizacije, sa sjedištem u Berlinu) za 2024.godinu, na svjetskoj listi percepcije korupcije Srbija je visoko koruptivna zemlja i nalazi se na 105.mjestu od 180 zemalja. Indeks percepcije korupcije (Corruption Perceptions Index – CPI) jeste stepen u kojem se opaža korumpiranost u javnim sektoru (državnih funkcionera i javnih službenika). Ova organizacija korupciju definiše kao zloupotrebu povjerenja moći za privatnu korist.
Vučić i Milo Đukanović i zajednički pljačkaju Srbiju preko povezanih osoba iz njihovog bliskog okruženja! Zahvaljujući njihovom dogovoru i zajedničkim poslovnim interesima sa porodicom Marović, jedan od glavnih razbijača SRJ Svezozar Marović je u Beogradu zaštićen kao bijeli medved. Zbog takvog stepena zaštite i usled skore apsolutne zastarelosti izvršenja kazne, on neće izdržavati zatvorsku kaznu iako je organizovana kriminalna grupa, čiji je bio organizator, korupcionaškom mrežom, oštetila budvanski budžet za više desetina miliona evra?!
Viši sud u Podgorici je, 2016.godine, osudio Marovića na kaznu zatvora u trajanju od tri godine i deset mjeseci zbog produženog krivičnog djela zloupotrebe službenog položaja počinjenog na organizovan način. Apsolutna zastarelost izvršenja kazne nastupa nakon proteka deset godina od pravosnažnosti presude, odnosno 16.oktobra 2026.godine.
x x x
Zašto su studentski = građanski protesti u Srbiji legitimni?
1.Dana 1.novembra 2024.godine, u 11:52 časova, urušila se nastrešnica iznad glavnog ulaza na željezničkoj stanici u Novom sadu. Tom prilikom poginulo je 16 osoba, uključujući i jedno šestogodišnje dijete, a jedna osoba je teško povrijeđena.
Spontano okupljanje građana Novog Sada počelo je već narednog dana, a u istom mjesecu počeli su i studentski protesti sa zahtjevima za utvrđivanje odgovornosti za ovu tragediju.
- Građani su po Ustavu nosioci suverenosti. U članu 2 stav 1 Ustava piše:
„Suverenost potiče od građana…“
Radi se u tzv. unutrašnjoj suverenosti, što znači da građani imaju najvišu vlast u okviru unutrašnjeg (ustavnog) pravnog poretka.
Građani privremeno delegiraju (prenose) svoju suverenost na zakonodavni organ putem zakonitih i poštenih izbora. Kada vlast krši ustav i zakone (kao što to čini Vučićev režim) građani zadržavaju suverenost. Prema članu 2 stav 2 Ustava, „Nijedan državni organ…ne može prisvojiti suverenost od građana niti uspostaviti vlast mimo slobodno izražene volje građana“.
U najširem smislu, legitimitet vlasti znači priznavanje (saglasnost) građana da organi vlasti rade u opštem interesu, te pristanak i podršku tim organima, uz uvjerenost u ispravnost politike koju vode i ustavnost i zakonitost opštih pravnih akata koje donose.
Kako je Vučićeva vlast nelegitimna, a ne pristaje na stvaranje uslova za zakonite i poštene vanredne parlamentarne izbore, niti na njihovo zakazivanje i održavanje, promjenu vlasti nije moguće izvršiti u okviru institucija sistema. Građanima, kao nosiocima izvornog suvereniteta, u stanju krajnje nužde, preostaju samo masovni, mirni (nenasilni) i uporni protesti građana.
- Prema Zakonu o javnom okupljanju, „Mirno okupljanje građana je slobodno.“ (član 2 stav 1).
Takođe, „Ne prijavljuju se spontana okupljanja, bez organizatora, kao neposredna reakcija na određeni događaj, nakon tog događaja koji se održava na otvorenom ili zatvorenom prostoru radi izražavanja mišljenja i stavova povodom nastalog događaja.“(član 13 stav 1 tačka 4)
Protesti studenata i građana održavaju se na javnim površinama na kojima zakonom nije izričito zabranjeno okupljanje, bez nasilja i bez pričinjene materijalne štete na dobrima u opštoj upotrebi.
x x x
Postoje brojni svjedočki iskazi i audio i video zapisi o prekoračenju ovlašćenja pojedinih pripadnika (službenika) policije tokom protesta. Batinanjem mirnih studenata i građana, počinili su krivično djelo Zlostavljanje i mučenje, iz člana 137 KZ-a (i to teži (kvalifikovani) oblik ovog krivičnog djela, za koje je propisana teža kazna, jer ga vrši službeno lice u vršenju službe), kao i brojna kršenja odredbi Zakona o policiji i Kodeksa policijske etike
Prema Zakonu o policiji, obavljanje policijskih poslova zasniva se i na „zakonitosti u radu i srazmjernosti u primjeni policijskih ovlašćenja“ (član 32).
Standardi policijskog postupanja su, između ostalih, dužnost služenja građanima, nediskriminacija pri izvršavanju policijskih zadataka, srazmjernost u upotrebi sredstva prinude, zabrana mučenja i primjene nečovječnih i ponižavajućih postupaka. (član 33)
Prema članu 37 ovog Zakona, službena značka i legitimacija „služi za identifikaciju i dokazivanje svojstva policijskog službenika prilikom obaljanja policijskih poslova ili primjene policijskih ovlašćenja.
Policijski službenik nije dužan da izvrši (odnosno ovlašćen je da odbije) naređenje kojim se naređuje „izvršenje radnje koja predstavlja krivično djelo“. (član 41).
Prema članu 66, policijski službenik (u civilnoj odjeći), prije početka primjene policijskog ovlašćenja, predstavlja se pokazivanjem policijske značke i službene legitimacije. Policijski službenik u uniformi predstavlja se samo na zahtjev lica prema kome primjenjuje ovlašćenje.
„Primjena policijskog ovlašćenja mora biti srazmjerna potrebi zbog koje se preduzima“. „Između više policijskih ovlašćenja primijeniće se ono kojim se zadatak može izvršiti sa najmanje štetnih posledica i za najkraće vrijeme“, „od najlakšeg prema težem sredstvu prinude“, „uz minimum neophodne sile“. (član 68)
Član 105 propisuje upotrebu najblažeg sredstva prinude kojim se može postići zakoniti cilj, kao i dužnost da se prilikom upotrebe sredstava prinude čuvaju ljudski životi i prouzrokuju što manje povrede.
„Udarci službenom palicom ne smiju se zadati u predjelu glave, vrata, kičmenog stuba, grudnog koša, trbušnog zida, genitalija i zglobova., osim ako su takvi udarci neophodno potrebni radi zaštite života i tijela (policijskog službenika ili drugog napadnutog lica)“ (član 113) “.
Prema članu 111 Uredbe o uniformi i oznakama policijskih službenika, posebne oznake na uniformi policijskih službenika su i „pločica sa prezimenom, traka sa prezimenom, (i) traka sa prezimenom i brojem službene značke“.
Tetovaže na vidljivim djelovima tijela policijskih službenika nijesu dozvoljene. Zaštitne maske nose samo pripadnici SAJ-a (Specijalne antiterorističke jedinice) i pripadnici Žandarmerije, ali samo ako su angažovani na suzbijanju terorizma ili na lišavanju slobode pripadnika organizovanih ili drugih opasnih kriminalnih grupa.
x x x
Nedvosmisleno proizilazi da je jedino spasonosno rešenje za Srbiju i srpski narod promjena Vučićeve vlasti, putem vanrednih parlamentarnih izbora.
U sadašnjem trenutku kada se kolektivni Zapad priprema za oružani rat sa Rusijom, nijedno državno rukovodstvo Srbije ne smije „sjedjeti na dvije stolice“ i mora se opredijeliti. A srpski narod i srpske zemlje nemaju drugog puta spasenja, osim uz Rusiju. Vrijeme radi za Rusiju, a za Srbiju samo ukoliko bude u čvrstom ekonomskom, političkom i vojnom savezu sa Rusijom.
„EU bez alternative“ je put ka potpunoj dezintegraciji Srbije, koja može ostati cjelovita jedino u savezu sa Rusijom, uz poštovanje Rezolucije 1244 Savjeta bezbjednosti UN, čiji su garanti Rusija i Kina.
Studentski = građanski protesti bude nadu. Program studentske izborne liste, u poglavlju „Nacionalni interes“ patriotski definiše da „međunarodni položaj (Srbije) mora biti podređen interesima države i građana. Ključne vrednosti na kojima će se buduća spoljna politika temeljiti su očuvanje suvereniteta i teritorijalnog integriteta“. Na studentskim protestima najčešće se nose zastave Republike Srbije.
Međutim, studentski protesti, sami po sebi, ne mogu dovesti do pada Vučićevog izdajničkog i kriminalnog režima. Neophodna je postojana građanska neposlušnost koja bi stvorila kritičnu masu za promjenu vlasti i demokratsku tranziciju društva. To podrazumijeva i stvaranje uslova za zakonite i poštene izbore.
Navedeno nije moguće ostvariti bez zajedničke i usklađene aktivnosti rukovodstva studentskog pokreta, građana, patriotski opredijeljenih javnih intelektualaca i parlamentarne opozicije koja bi uključivala i bojkot rada Narodne skupštine.
S vjerom u Boga, srpsko – ruske Svetitelje i Svetu Rusiju!
Milan Gajović, Podgorica