„Oni koji su nas bombardovali, ubijali i trovali osiromašenim uranijumom…nijesu u Crnoj Gori nimalo pouzdan oslonac… Protiv zdravog razuma je da pristupimo Savezu koji nas je bombardovao…NATO je gola sila, protivnik slobode…Zato Crna Gora nije zaslužila da bude dio pakta koji ugnjetava i ponižava druge narode…Rusija je država koja je u suštini stvorila Crnu Goru za vrijeme Otomanskog carstva…Ukidanje sankcija Rusiji…prvi je neophodni korak ka vraćanju nacionalnog dostojanstva…Crnogorski režim je priznanjem nezavisnosti Kosova…počinio jednu od najvećih izdaja Crne Gore u istoriji. Čvrsto vjerujemo da će doći dan kada će se poništiti priznanje lažne države koje je sramota Crne Gore i da će se Crna Gora uključiti u borbu za spas Kosova i Metohije…Crna Gora ne smije biti ničija kolonija, ona ne smije da bude banana država…
Moj posao je…da uspravljeni uđemo u Evropsku uniju…Mi nemamo bližih od vas (opozicije), pomozite nam da uđemo u Evropsku uniju…Spreman sam da vas (poslanike DPS-a i ostale opozicije) nosim na leđima do EU…Mi sa našim partnerima imamo jasan dogovor o funkcionisanju izvršne vlasti. Zajednički radimo na realizaciji spoljnopolitičkog prioriteta – učlanjenju Crne Gore u (totalitarnu, antisrpsku i antirusku) Evropsku uniju i zbog toga stavljamo moratorijum na pitanja o kojima ne postoji saglasnost unutar parlamentarne većine“
(Andrija Mandić, predsjednik Nove srpske demokratije (NSD) i predsjednik Skupštine Crne Gore)
„Ko će drugi da uvede Crnu Goru u Evropsku uniju, osim ako ne ja i ljudi slični meni…Evropa nema cijenu, prvo ćete morati da nas ubijete da bi zaustavili naš evropski put!…Ako nemate snage (obraćanje Dritanu Abazoviću i poslanicima DPS-a), nosićemo vas na leđima do Brisela kao naši preci na Neretvi?!“
Milan Knežević, predsjednik Demokratske narodne partije (DNP))
„Lideri DF-a (Demokratskog fronta) su potencirali neophodnost poboljšanja odnosa između dvije države (Crne Gore i Rusije), posebno imajući u vidu činjenicu da većina građana Crne Gore doživljava ruski narod i Rusiju kao istinske i dokazane prijatelje kroz viševjekovno savezništvo, koje mora biti ugrađeno u državne temelje kao ključna smjernica budućim generacijama.“ (Saopštenje DF-a, 25.oktobar 2019.)
Predsjednik Demokratske narodne partije (DNP) Milan Knežević je, 30.januara 2026.godine, obavijestio javnost da ta stranka otkazuje podršku sadašnjoj 44. Vladi, kao i podršku vlastima u Podgorici. Dva ministra iz te stranke napustili su Vladu, a DNP će nastupati kao opozicija i u Skupštini CG i u Skupštini Glavnog grada.
Nasuprot tome, 6.februara 2026.godine, druga članica koalicije „Za budućnost Crne Gore“, Nova srpska demokratija (NSD) se, na zajedničkoj sjednici svih stranačkih organa i funkcionera, opredijelila za nastavak rada u okviru parlamentarne većine i Spajićeve Vlade. Aklamacijom je data podrška predsjedniku Andriji Mandiću da u „bratskoj komunikaciji“ sa predsjednikom Demokratske narodne partije Milanom Kneževićem“ definiše zajednički pristup svim pitanjima koja su bliska srpskom narodu?!
Ovime se, hvala Bogu, DNP vraća na pozicije iz vremena prije potpisivanja Sporazuma o podršci Spajićevoj Vladi, što je u interesu Srba i Crnogoraca koji govore srpskim jezikom.
DNP je dala podršku opravdanim protestima i zahtjevima građana Botuna, odnosno Zete za izmještanje lokacije postrojenja za prečišćavanje otpadnih voda i spalionice fekalija iz tog mjesta. Podsjetimo da je, 30.decembra 2025.godine, u ranim jutarnjim časovima, angažovano oko 680 policajaca iz sve Crne Gore. Oni su nezakonito primijenili fizičku silu i privodili građane Botuna i Zete koji su mirno i dostojanstveno protestovali.
Klub poslanika DNP-a je, pravno i faktički utemeljeno, predao Skupštini u proceduru Predlog zakona o izmjenama i dopunama Zakona o državljanstvu, o uvođenju dvojnog državljanstva za građane Srbije i Crne Gore, kao i Predlog zakona o državnim simbolima, o istorijskoj trobojci kao državnoj zastavi. Prethodno je DNP, neuspješno, od Spajićeve Vlade tražila da pokrene zakonodavnu aktivnost povodom ovih pitanja.
Ta Vlada je, kao i one prethodne od preumljenja Mila Đukanovića do Dritana Abazovića, globalistička, natovska, antisrpska i antiruska (a time i anticrnogorska) skupina. Na čelnim funkcijama u državi Crnoj Gori, smjenjuju se osobe bez neophodnog državničkog iskustva i patriotske odgovornosti i bez geopolitičke svijesti da je planetarna prevlast Zapada stvar prošlosti (Evropska unija (EU) i NATO pakt se raspadaju), kao i bez želje za uvažavanjem istorijskih pouka o našim, državnim i nacionalnim, prijateljima i neprijateljima. Vodeći pripadnici crnogorske vlasti, kao zapadne marionete, obučeni su da postupaju protivno interesima Crne Gore i njenih građana. Da parafraziram Džavaharlala Nehrua (1889-1964, prvog indijskog premijera), domaće „elite“ koje su obrazovane od „mekog“ kolonizatora – Zapada nekritički usvajaju i prenose njegov sistem vrijednosti.
Evropske integracije su put ka dezintegraciji Crne Gore! EU je totalitarna i ekstremno antisrpska i antiruska naddržavna organizacija sa nacističkim (fašističkim) korijenima, i u ideološkom i personalnom smislu.
Crna Gora je Zapadu bitna samo kao dio projekta tzv. Velike Albanije i kao narkotranzitna destinacija CIA-e NATO pakta. Prema zapadnim i NATO stratezima, Crna Gora je već dio tzv. Velike Albanije!
Javno objavljena pisana i audio – video dokumentacija u vezi „Afere Epstin“ pokazuje i dokazuje da je kolektivni Zapad zvijer sa znakom 666 (antihrist), iz biblijskog novozavjetnog „Otkrivenja Jovanova“. Naime, satanističke narkoseksualne orgije, pod okriljem zapadnih megakapitalista i tzv. crnog plemstva, su obavezna ulaznica, odnosno „prijemni ispit“ za ulazak u „elitu“. Tek ako tu zadovolje, i bukvalno i metaforično, ispunjavaju uslove za „visok plasman“.
Jednostranim prekidom prijateljskih odnosa sa vjekovnom zaštitnicom Rusijom i neustavnim pristupanjem NATO paktu, crnogorske vlasti više nemaju efikasan državni mehanizam suprotstavljanja puzajućem svealbanskom ujedinjenju (koje uključuje i znatan dio teritorije države Crne Gore), te islamskom (velikobošnjačkom) i hrvatskom integralizmu na štetu teritorijalnog integriteta Crne Gore.
Marionetsko, euronatovsko, crnogorsko državno i parlamentarno – partijsko rukovodstvo (od Mila Đukanovića do sadašnjeg) ništa ne čini da sačuva teritorijalni integritet Crne Gore. Naprotiv, svojim činjenjem i nečinjenjem, uveliko pomažu ostvarenju velikoalbanskog velikobošnjačkog i velikohrvatskog sna.
Više puta sam isticao da su srpstvo, pravoslavlje i dobri odnosi sa Rusijom prirodna staništa crnogorstva i glavni faktori očuvanja srpsko – crnogorskog identiteta i teritorijalne cjelovitosti države Crne Gore.
Dana 19.oktobra 2023.godine, i Nova srpska demokratija (NSD), Demokratska narodna partija (DNP) i Socijalistička narodna partija (SNP) potpisale su Sporazum o parlamentarnoj podršci konstituisanju zakonodavne i izvršne vlasti i političkim prioritetima 44.Vlade i parlamentarne većine 28.saziva Skupštine Crne Gore.
Osnovni principi međusobne saradnje, po tom Sporazumu, su i poštovanje Ustava, perspektiva Crne Gore kao naredne članice EU i jačanje saradnje u okviru NATO saveza. Izražena je i saglasnost „da će vanjskopolitička orijentacija 44.Vlade biti utemeljena na…kredibilnom članstvu Crne Gore u NATO (i) daljim razvijanjem prijateljske saradnje sa svim susjednim državama priznatim od strane Crne Gore (znači, i sa lažnom državom RK?!). Vlada će biti posvećena punoj usklađenosti vanjske politike sa vanjskom i bezbjednosnom politikom Evropske unije…“
Poštovanje Ustava značilo je odustanak navedenih srpskih i prosrpskih stranaka od zalaganja za njegove promjene ili za donošenje novog Ustava (putem ustavotvorne skupštine, kao što je donesen i važeći Ustav), preciznije, od zalaganja da većinski srpski bude službeni jezik u Crnoj Gori, za promjenu državnih simbola (krivotvorene zastave, i, prije svega, dijela himne čije je dvije trećine teksta napisao ustašofil Sekula Drljević), te za definisanje Srba, koji su stvorili državu Crnu Goru, kao konstitutivnog naroda.
Iako je konstitutivni narod koji je stvorio državu Crnu Goru i omogućio njeno vjekovno trajanje, status srpskog naroda je ustavno nedefinisan i, u stvarnosti, sveden na nacionalnu manjinu?!
Zalaganju za konstitutivno svojstvo srpskog naroda daju za pravo i rezultati popisa iz 2023.godine. Prema javno objavljenim podacima Uprave za statistiku (Monstata), u Crnoj Gori ima 623.633 stanovnika. Od toga su Srbi 32,93 odsto, a Crnogorci 41,12 odsto. Srpskim jezikom govori 43,18 odsto građana, a crnogorskim 34,52 odsto. Međutim, realniji podaci se dobijaju ako se broj Srba, Crnogoraca i srpskojezičkog stanovništva samjeri sa brojem crnogorskih državljana – 565.804. Rezultat je da srpskim jezikom govori (Srbi, Srbi – Crnogorci i Crnogorci – Srbi) 47,93 odsto građana. Kao Srbi (računajući i Srbe – Crnogorce i Crnogorce – Srbe) su se izjasnili 36,3 odsto popisanih.
NSD i SNP i dalje pristaju i na „osudu ruske agresije u Ukrajini“, saglašavaju se sa sankcijama Rusiji, te da ne osporavaju priznanje lažne države RK, niti članstvo Crne Gore u NATO paktu?! Tako su postale i ostale montenegrinske (dukljanske) i euronatovske skupine!
Znači, i srpske NSD i SNP su i dalje u euronatovskom jatu i, bez kritičkog odnosa, prihvataju članstvo naše države u NATO-u, militarističkoj i megaterorističkoj organizaciji koja je nanijela nemjerljivo zlo Srbiji, Republici Srpskoj, Crnoj Gori i srpskom narodu. Takođe, ponavljam, te partije i dalje ne osporavaju ni Đukanovićevo priznanje lažne države „Republika e Kosovës“, niti uvođenje sankcija Rusiji, našoj viševjekovnoj zaštitnici, ko ni kvalifikovanje legitimne i legalne ruske vojne intervencije u Ukrajini kao agresije?!
Neustavnim pristupanjem NATO paktu, crnogorske vlasti i njihove nereformisane tajne službe postale su aktivni učesnici specijalnog ,hibridnog, mrežnog (mrežnocentričnog) rata Zapada protiv Srbije, Republike Srpske, srpskoga naroda, pravoslavlja i Rusije, kao proksi (posredno preko Ukrajine) oružanog rata protiv Rusije, što je u suprotnosti sa suštinskom interesima Crne Gore.
I pored svega toga, ni u promijenjenom sastavu Spajićeve vlade, srpske i prosrpske partije nijesu dobile najvažnije resore (spoljni poslovi, odbrana, unutrašnji poslovi, tajne službe, finansije), jer, po procjeni Zapada, nijesu dovoljno „pozitivno“ evoluirale. Znači, srpski ministri su samo dekor Spajićeve vlade koji služi za davanje legitimiteta njenoj antisrpskoj i antiruskoj orijentaciji.
Imamo paradoksalnu situaciju: učešćem u sadašnjoj Vladi NSD i SNP sprečavaju povratak na vlast Mila Đukanovića i DPS-a, tako što sprovode njihovu politiku?! U pogledu spoljne politike i odnosa prema ključnim interesima Srba i Crnogoraca koji govore srpskim jezikom Đukanović = Spajić = Bečić = Ibrahimović = Abazović = Joković = Mandić! Još jednom ponavljam, Spajićeva Vlada, kao i njegova stranka „Pokret Evropa SAD“ su globalističke i pronatovske skupine jasne antisrpske i antiruske (a time i anticrnogorske) orijentacije.
Zašto?
Redovno čestitaju dan nezavisnosti lažne države RK.
Svjedoci smo ponižavajućeg ponašanja Spajićeve Vlade prema velikohrvatskim, neoustaškim ispadima i zahtevima na štetu crnogorskih interesa. Još uvijek stoji sramna spomen ploča u Morinju na kojoj se „izražava žaljenje“ zbog „velikosrpske agresije na Hrvatsku“. Ustaški zločini prema pripadnicima nikšićko – šavničke grupe JNA i „logoru Lora“ u Splitu, 1992.godine, ostaju nekažnjeni. Velikohrvatske pretenzije prema Boki Kotorskoj kao „Zaljevu hrvatskih (?!) svetaca“ se nastavljaju. Poluostrvo Prevlaka i okolne teritorijalne vode (pola ulaza u Bokokotorski zaliv) su faktički prepušteni Hrvatskoj.
Spajićeva Vlada je podržala sve predložene antiruske rezolucije Generalne skupštine UN, te slanje pripadnika Vojske CG u sastav misije vojne pomoći EU za podršku Ukrajini. Ministar vanjskih poslova Ervin Ibrahimović je glasao za prijem lažne države RK u Savjet Evrope.
Nijesu ispunjena obećanja za procesuiranje glave narkomafijaške hobotnice (Milo i Aco Đukanović, Duško Marković, Milan Roćen…) kao sprege državnog vrha i podzemlja – organizovanog kriminala, te za pokretanje postupka za zabranu DPS-a, kao političkog krila organizovanog kriminala.
Bošnjačka stranka koja je eksponent islamskog integralizma na Balkanu, zahvaljujući pogubnim srpsko – crnogorskim podjelama i nezrelosti srpskih i crnogorskih „državnika“ i političara, dobila je prostor da odlučujuće utiče na spoljnu politiku naše države?!
Činjenica je da su prosječnom Bošnjaku u Crnoj Gori unitarna i islamska BiH i Turska bliže od Crne Gore, Takođe, prosječnom Albancu u Crnoj Gori država Albanija je bliža od Crne Gore. To, bez obzira na neupitnost slobode ličnog opredjeljenja ukoliko ne zalazi u zonu krivične ili prekršajne odgovornosti, potencijalno ugrožava stabilnost i teritorijalnu cjelovitost države Crne Gore.
Djelovi Crne Gore koji su pretežno nastanjeni albanskim stanovništvom su, ne samo albanski etnički prostor nego, faktički, sve više postaju djelovi države Albanije!
„Albanski forum“, čiji je lider potpredsjednik Vlade i ministar ekonomskog razvoja Nik Đeljošaj , uputio je na više domaćih i međunarodnih adresa, pismo sa predlogom da se, kroz izborno zakonodavstvo, uvedu najmanje četiri zagarantovana poslanička mandata za Albance, kao i pravo veta većine albanskih poslanika na zakone i akte koji neposredno uređuju njihova prava i slobode.
Glavni cilj predloga je povećanje koalicinog (čitaj: ucjenjivačkog kapaciteta) albanskih stranaka u cilju nastavka postepenog (puzajućeg) ostvarivanja albanskog velikodržavnog projekta.
Šta treba činiti?
Neophodno je formiranje (pa, makar bio u opoziciji) jedinstvenog političkog subjekta (partija, pokret, front…) državotvornog naroda Srba i Crnogoraca koji govore srpskim jezikom, koji bi objedinio biračko tijelo (bez rasipanja glasova) i koji bi bio uticajan faktor na crnogorskoj političkoj sceni i nepokolebljivo istrajavao na ostvarivanju ključnih nacionalnih interesa, presudno važnih za opstanak i stabilnost države Crne Gore, te na poštovanju istorijske Crne Gore, a ne kolonijalnih interesa Zapada!
Politički predstavnici Srba i srpskojezičkih Crnogoraca dužni su da postojano iskazuju javno protivljenje postojećoj situaciji u Crnoj Gori i da, na miran i demokratski način, izražavaju svoju nacionalnu i građansku samosvijest. Sinekure (namještenja, odnosno uhlebljenja na državnim jaslama) ne smiju biti važnije od časnog zastupanja srpskih interesa.
Još jednom da ponovim, da bi Crna Gora imala budućnost kao stabilna i prosperitetna država, neophodno je da se Srbi proglase konstitutivnim narodom, da srpski postane službeni jezik a ćirilica istinski ravnopravno pismo, da se državni simboli usklade sa obilježjima istorijske Crne Gore (grb i zastavu treba uskladiti sa rešenjima iz prvog crnogorskog Ustava iz 1905.godine), da prestane članstvo Crne Gore u NATO paktu, da se opozove odluka o priznanju lažne države RK, da se spriječi, od vlasti sponzorisano, falsifikovanje crnogorske istorije…
Kako je važeći Ustav, u postojećim političko-parlamentarnim okolnostima nepromjenljiv, da bi se prethodno navedeno ostvarilo, neophodno je da se političkim jedinstvom, srpskojezička državotvorna većina izborno pretvori u parlamentarnu većinu koja bi, kao ustavotvorna skupština, donijela novi ustav, putem tzv. ustavnog diskontinuiteta (prekida). Uostalom, na takav način je donesen i važeći Ustav iz 2007.godine, a ne u skladu sa odredbama Ustava iz 1992.godine.
Iskrena podrška profesorki Vesni Bratić, žrtvi političkog progona!
S vjerom u Boga, srpsko – ruske Svetitelje i Svetu Rusiju!
Milan Gajović, Podgorica