PRILOG TUMAČENJU NOVE AMERIČKE STRATEGIJE NACIONALNE BEZBJEDNOSTI I TRAMPOVOG „MIROVNOG“ PLANA ZA UKRAJINU
„…Na liniji horizonta, u hladnom vazduhu odlazeće i neskrivene perspektive, stavljam ono najdragocjenije – Rusiju. Moja domovina je put ka Bogu. Njegovo ogromno srce kuca nad kupolama Moskve…“ (Gajto Gazdanov, 1903-1971, ruski emigrantski pisac osetinskog porijekla)
„Snaga Rusije može biti potkopana ako se od nje odvoji Ukrajina. Oni koji žele da to urade, ne samo da ih moraju odvojiti, već Ukrajinu moraju suprotstaviti Rusiji, zakrviti dva dijela jednog naroda i gledati kako brat ubija brata. Da bi to ostvarili potrebno je pronaći i odgojiti izdajnike među nacionalnom elitom i uz pomoć njih izmijeniti samosvijest jednog dijela velikog naroda do takvog nivoa da mrze sve rusko, da mrze svoj rod, a da to ni ne znaju. Ostalo će učiniti vrijeme. (Oto fon Bizmark, 1815-1898, pruski i njemački kancelar)
„Naš (SAD) nacionalni interes ima prednost nad međunarodnom stabilnošću.“ (Džin Šarp (Gene Sharp), 1928-2018, američki politikolog, „otac“ obojenih revolucija)
„Američka spoljna politika je direktno iz mafijaškog priručnika: prkos se ne može tolerisati.“ (Noam Čomski, 1928, američki lingvista, filozof i univerzitetski profesor)
Nova Strategija nacionalne bezbjednosti SAD (NSS) predsjednika Donalda Trampa (u daljem tekstu: Strategija), od 5.decembra 2025.godine, promoviše pristup „Amerika na prvom mjestu“, odnosno da „Sjedinjene Države moraju biti nadmoćne na zapadnoj hemisferi kao uslov naše bezbjednosti i prosperiteta“.
U Strategiji se ističe zalaganje za obnavljanje i jačanje energetskih kapaciteta SAD, povećanje proizvodnje i reindustrijalizacija. Prioritetni region je Sjeverna i Južna Amerika, u skladu sa tzv. Monroovom doktrinom – „Amerika Amerikancima“. Kolektivni Zapad i Južna Amerika treba da budu pod američkim vođstvom i uticajem.
Strategija upozorava da će migracije fundamentalno promijeniti evropski identitet do te mjere da bi mogle da naštete američkim interesima, te da će „u roku od nekoliko decenija, određene članice NATO-a postati većinski neevropske“. Zato, kako Evropi prijeti „civilizacijsko brisanje“, odnosno „gubitak nacionalnih identiteta“, vitalni nacionalni interes SAD je da čuvaju slobodu i bezbjednost Evrope.
Rotšildi i američke megabankarske porodice su „ispeglale“ međusobne globalne razlike koje se tiču odnosa sa Rusijom i Kinom. Sada jednodušno smatraju da su politike multikultiralizma i migracija pogrešne, ali je (zapadno)evropskim vladama naloženo da vode fleksibilnu politiku kako se ne bi narušili odnosi sa islamskim državama, prije svega, sa Saudijskom Arabijom.
U američkoj „dubokoj državi“ su odlučni da se prinudno zaustavlja priliv latinoameričkih migranata u SAD.
Još je Semjuel Hantington (1927-2008, američki politikolog) tvrdio „da će migranti, prije ili kasnije, nametnuti svoju kulturu, a to znači i osvojiti političke institucije“, kao i da će promjena rasne većine dovesti do „podjele SAD na dva naroda, dvije kulture i dva jezika“.
Američki demografi predviđaju da, već 2039.godine, u SAD većinu radno sposobnog stanovništva više neće činiti bijelci.
U Strategiji se dalje navodi da SAD žele da spriječe „pojavu dominantnih protivnika“. Najveća prijetnja je Kina koja se smatra najozbiljnijom dugoročnom prijetnjom američkoj globalnoj moći. Zato je predviđeno i „snažno“ vojno odvraćanje Kine od težnji za povratak Tajvana u njen sastav, te kako bi se, tobože, spriječio rat u indo – pacifičkom regionu.
Navedeno je i da je „osnovni interes Sjedinjenih Država da pregovaraju o brzom prekidu neprijateljstava u Ukrajini“, uz ocjenu da „evropski saveznici „blokiraju mir u Ukrajini“, odnosno „brz prekid neprijateljstava u Ukrajini“.
Međutim, istaknuto je i „snažno insistiranje“ da se procenat BDP-a koji članice izdvajaju za finansiranje NATO-a poveća sa dva na pet odsto BDP-a. Zašto, ako je procijenjeno da „nema ruske prijetnje“?!
Takođe, Nacrt Zakona o odbrani (National Defense Authorization Act (NDAA), kao jedan od najvažnijih akata za bezbjednost SAD koji ima veću pravnu snagu od Strategije, predviđa odobravanje 500 miliona dolara vojne pomoći Ukrajini u 2026.godini. Zakon je u završnoj fazi usvajanja u Kongresu.
Predstavnički dom američkog Kongresa usvojio je Zakon o budžetu za odbranu, za 2026.godinu, u rekordnom iznosu od 901 milijarde dolara. Kina i Rusija su označene kao glavne bezbjednosne prijetnje
Zaključujemo da su glavni ciljevi Strategije ubrzani privredni razvoj SAD, kako bi ponovo, i u što kraćem roku, postale globalni hegemon, uz, vojno i ekonomsko, obuzdavanje Kine i pokušaj međusobnog udaljavanja Rusije Kine. Međutim, dobri odnosi sa Kinom su ključni za Rusiju, kao i obratno.
Strategija, implicitno, podrazumijeva i nastavljanje protivpravnog miješanja SAD u unutrašnje poslove drugih zemalja, čak i primjenom oružane sile (najnoviji primjer je Venecuela). To znači da SAD ne odustaju od koncepcije proglašavanja i zaštite američkog nacionalnog interesa na svakoj tački zemaljske kugle, koja služi za „legitimizaciju“ odluka o miješanju.
Okretanje SAD samima sebi je prinudno rešenje radi smanjenja ogromnog spoljnog duga. Taj dug je dostigao astronomsku cifru od preko 38.000 milijardi dolara (oko 126 odsto BDP-a) ?! Stručnjaci predviđaju da će u toku 2026.godine premašiti i 40 hiljada milijardi dolara. Kako se ključne nezapadne države ubrzano oslobađaju dolara i dolarskih hartija od vrijednosti, a istovremeno se smanjuje globalna tražnja za njima, povećanje spoljnog duga SAD vrši sve veći unutrašnji inflatorni pritisak. Zato se vlasti SAD zalažu za smanjivanje, prije svega, vojnih izdataka u inostranstvu i njihovo prebacivanje na saveznike, te za smanjenje velikog trgovinskog deficita sa Kinom i Evropskom unijom.
Dana 21.novembra 2025.godine, Tramp je, u ime gospodara „duboke države“, objavio „mirovni“ plan za Ukrajine od 28 tačaka. Između ostalog, plan je predviđao da će Ukrajina unijeti u svoj Ustav odredbu da neće postati članica NATO-a i da će zadržati nenuklearni status. Krim, Donjecka i Luganska oblast faktički bi bili priznati kao dio Ruske Federacije, dok bi se u Hersonskoj i Zaporoškoj oblasti sadašnja linija fronta „zamrzla“. Bilo bi zabranjeno raspoređivanje NATO trupa u Ukrajini, a NATO bi se obavezao da se neće dalje širiti. Broj pripadnika ukrajinske vojske bi se ograničio na 600.000. Ukrajina bi imala pravo na članstvo u EU.
Međutim, prema „Vašington postu“, od 10.decembra 2025.godine, prvobitni Trampov plan je izmijenjen na štetu Rusije, a u korist Ukrajine. Trampove vlasti su sačinile tri dokumenta koji se odnose na: mirovni plan, bezbjednosne garancije i ekonomski plan oporavka zemlje.
Predloženo je stvaranje demilitarizovane zone duž cijele linije prekida vatre, od Donjecke oblasti do Zaporožja i Hersona. U njoj ne bi bilo dozvoljeno teško naoružanje, a obje strane bi, po modelu za Sjevernu i Južnu Koreju, polagale pravo na cijelu spornu teritoriju bez formalnog odricanja. Naime, obje Koreje polažu pravo na cijelo poluostrvo.
Ukrajina bi bila dužna da povuče svoje vojne snage iz Donjecke oblasti, koja teritorija bi postala demilitarizovana tampon zona. Isporuke zapadnog dalekometnog oružja Ukrajini bi prestale.
SAD bi pružile bezbjednosne garancije Ukrajini „nalik“ članu 5 Sjevernoatlantskog (Vašingtonskog) ugovora, koji glasi:
„Strane su saglasne da će oružani napad na jednu (članicu) ili više njih…smatrati napadom na sve njih; i da će shodno tome, u slučaju takvog oružanog napada, svaka od njih, u ostvarivanju prava na pojedinačnu ili kolektivnu samoodbranu, priznatog članom 51 Povelje Ujedinjenih nacija, pomoći Strani ili Stranama koje su napadnute, preduzimajući odmah, pojedinačno i zajedno sa drugim Stranama, mjere koje se smatraju potrebnim, uključujući upotrebu oružane sile…“
Cilj je zaštita Ukrajine od kršenja sporazuma od strane Rusije, i oružanom silom, što bi izazvalo direktan ratni sukob Ruske Federacije i NATO pakta?!
Brojnost ukrajinske vojske bila bi povećana sa 600.000 na 800.000 vojnika, a nastavila bi se i američka obavještajna podrška Ukrajini?!
Predviđeno je članstvo Ukrajine u EU, po ubrzanom postupku, do 2027.godine.
Plan za rekonstrukciju Ukrajine podrazumijevao bi formiranje Fonda za obnovu zemlje, a uključivao bi i zamrznuta ruska sredstva na Zapadu, u iznosu od oko 200 milijardi dolara, odnosno evra, prije svega deponovanih kod „Juroklira“ u Belgiji, kao i međunarodne investicije.
Pored ruskih „zamrznutih“ sredstava, predloženo je da se obezbijedi još 100 milijardi dolara, a nagoviješteno je i učešće megainvesticionog fonda Blekrok (BlackRock) i Svjetske banke sa 400 milijardi dolara. Sto ruskih milijardi dolara stavilo bi se na raspolaganje Ukrajini.
Drugi dio plana nudi viziju izlaska Rusije iz izolacije. Rusija bi bila reintegrisana u svjetsku ekonomiju, a sankcije protiv nje bi bile ukidane postepeno. Rusija bi se obavezala da neće ometati korišćenje Dnjepra i izvoz žita preko Crnog mora, a Amerikanci bi preuzeli kontrolu nad nuklearnom elektranom Zaporožje.
Nakon potpisivanja sporazuma prekid vatre bi odmah stupio na snagu.
Zapadnim megakapitalističkim porodicama (i Rotšildima i američkim) odgovara samo poraz Rusije. One su uložile ogromna sredstva u Ukrajinu neće ih se tako lako odreći. Tobožnji sukob između SAD i EU je zamajavanje javnosti, i unutrašnje i svjetske, te pokušaj obmane, prije svega, ruskog državnog rukovodstva.
Predsjednici država i premijeri na Zapadu su marionete zapadne „duboke države“ i služe kao „uslužno osoblje“, unajmljeno da ostvaruje njihove interese. Šefovi tajnih službi imaju veću moć od predsjednika država i premijera na Zapadu, jer su direktno odgovorni tajnoj vladi koja ih i postavlja na te funkcije.
SAD-om i Njemačkom upravlja porodica Rokfeler (uz pomoć drugih američkih megabankarskih porodica – akcionara Centralne banke SAD – Banke federalnih rezervi (FED)), dok V. Britanijom i Francuskom upravlja porodica Rotšild.
„Rotšildi su uvijek smatrali Evropu svojim feudom…“ (Valentin Jurjevič Katasonov, 1950, ruski naučnik, doktor ekonomskih nauka)
„Amerikom danas upravlja grupa…koju čine najveći američki finansijski magnati…Ta grupa upravlja političkim partijama u SAD i američkim multinacionalnim kompanijama. Najvažnije političke organizacije koje predstavljaju tu grupu jesu Savjet za spoljne odnose i Trilateralna komisija. Ta grupa kontroliše američku spoljnu politiku…i tijesno je povezana sa drugim međunarodnim grupama koje teže stvaranju jedinstvene svjetske vlade.“ (Američki časopis „McAlvany Inteligence Advisor“, maj 1990).
Savjet za spoljne odnose (The Council on Foreign Relations – CFR) je osnovan 1921.godine, u Njujorku. Ima oko 2.000 članova koji pripadaju državnoj, političkoj, finansijskoj, obavještajnoj, medijskoj i intelektualnoj eliti.
Upućeni tvrde da je to „privatna“ organizacija porodice Rokfeler. Uostalom, Dejvid Rokfeler je bio i direktor Savjeta. I CIA je od svog osnivanja pod kontrolom CFR.
Njemački general i bivši šef Vojne kontraobavještajne službe Gerd Helmut Komosa (Gerd – Helmut Komossa, 1924-2018) je napisao u svojoj knjizi „Njemačka karta – Tajna igra tajnih službi“ (1949) da su SAD i (Zapadna) SR Njemačka, 1949.godine, potpisale tajni sporazum na 100 godina, u kome su do 2049.godine propisani uslovi državnog „suvereniteta“ SR Njemačke. Tri obavezna uslova su: svaki novi kancelar je dužan da potpiše tzv. Kancelarski akt; SAD vrše kontrolu nad njemačkim masovnim medijima; SR Njemačka je dužna da čuva zlatne rezerve u američkim trezorima. Drugim riječima, prema ovom dokumentu, SR Njemačka je postala kolonija SAD, jer spoljnu politiku obrazovni sistem i glavne medije SR Njemačke određuju i uređuju SAD, te odobravaju kandidaturu njemačkog kancelara.
Bivši novinar „Frankfurter algemajne cajtunga“ Udo Ulfkote (Udo Konstantin Ulfkotte, 1960-2017) je, u svojoj knjizi „Kupljeni novinari – kako političari, tajne službe i visoke finansije upravljaju njemačkim medijima“ (2014), opisao kako SAD, preko „Trilateralne komisije“ i grupe „Bilderberg“ u potpunosti i stalno kontrolišu okupiranu Njemačku. Opisao je i kako je megakapitalista Dejvid Rokfeler „postrojio“ tadašnju njemačku vladu.
„Tada vladajući CDU (Hrišćansko -demokratska unija) ima vilu na jednom švajcarskom jezeru…Ulfkote…je opisao metod kako Rokfeler, koji takođe u blizini ima vilu, saslušava njemačku vladu. Opisao je u detaljima kako oni dođu tamo, čekaju da ih Rokfeler pozove i kako idu kod njega…“ (Slobodan Reljić, sociolog, Iskra portal, 12.11.2023.)
U Njemačkoj je stacionirano oko 35.000 američkih vojnika.
Prema zvaničnim podacima, udio američkih investicionih fondova u 40 njemačkih kompanija koje formiraju DAX indeks, u 2024.godini, iznosio je 25,4 odsto. Radi se i tzv. „blue chip companies“, odnosno o najpouzdanijim i najvrednijim privrednim subjektima. DAX je indeks na berzi hartija od vrijednosti u Frankfurtu i najvažniji je poslovni indikator na njemačkom tržištu vrijednosnih papira.
Najveće svjetske kompanije su piramidalnom vlasništvu sve većih investitora, a na vrhu piramide nalaze se američki investicioni giganti kao što su Blekrok, Vangard (Vanguard) i Stejt Strit (State Street) („Velika trojka“). Gotovo svaka velika kompanija ima te fondove među 10 najvećih institucionalnih investitora. A oni su u vlasništvu najbogatijih porodica na svijetu (Rotšildi, Rokfeleri, Morgan, Dipon (Du Pont), Vandebilt, Astor…), koje uspijevaju da svoje prisustvo u svijetu učine neprimjetnim i nečujnim.
Blekrok upravlja imovinom u vrijednosti od oko 13,5 hiljada milijardi dolara, Vangard sa oko 11 hiljada milijardi, a Stejt Strit sa oko 5 hiljada milijardi. Proizilazi da je imovina ta tri fonda gotovo jednaka BDP-u SAD, koji je, u 2024.godini, iznosio oko 29 hiljada milijardi dolara?!
„Velika trojka“ su ključni akcionari i skoro svim vodećim svjetskim kompanijama. Imaju ogroman uticaj na korporativnu Ameriku, uprkos tome što upravljaju tuđim novcem, odnosno novcem miliona malih akcionara iz SAD i cijelog svijeta. Oni su vodeći akcionari u većini tehnoloških, medijskih i farmaceutskih kompanija.
Najveći investitori u Blekroku su Vangard i Stejt Strit, dok su najveći investitori u Vangardu Blekrok i Stejt Strit, a u Stejt Stritu su Blek rok i Vangard.
Još 2013.godine, Rotšildi su, preko američkog investicionog fonda Frenklin Templton (Franklin Templeton Investments) otkupili najveći dio državnog duga Ukrajine, za četvrtinu nominalne vrijednosti.
Predsjednik Ukrajine Vladimir Zelenski se, krajem 2022.godine, dogovorio sa Larijem Finkom, izvršnim direktorom Blekroka, da taj američki investicioni gigant preuzme kontrolu nad ukrajinskim Fondom za oporavak i „pomogne“ u poslijeratnoj rekonstrukciji zemlje.
Zapadni megainvestitori posjeduju ukrajinsku zemlju, rudna bogatstva, infrastrukturu, industriju, energetiku, luke…
Prema „Radiju Slobodna Evropa“, od 6. marta 2025.godine, SAD, EU i njihovi saveznici potrošili su više od 287 milijardi dolara za pomoć Ukrajini, od početka ruske vojne operacije, 2022.godine. Ulog SAD i EU je približno jednak (po 122 milijarde).
Njemački Kilski institut za svjetsku ekonomiju procijenio je (12.novembra 2025.godine) da su SAD uložile 139 milijardi dolara, a EU i njeni saveznici oko 177 milijardi evra.
Iz svega navedenog proizilazi da su Trampov mirovni plan ili bilo koji sličan plan neprihvatljivi za Rusiju. Rat Rusije i Zapada može se završiti njenom vojnom pobjedom nad Ukrajinom, odnosno kapitulacijom ukrajinske vlasti. Sve drugo bio bi poraz Rusije. Za Rusiju je prihvatljiv samo mirovni plan koji predviđa ostvarivanje ciljeva ruske vojne operacije, odnosno denacifikaciju i demilitarizaciju ostatka Ukrajine. To bi morala biti vazalna država bez vojske, potpuno oslonjena na Rusiju, koja će kontrolisati njeno kopno, vazdušni prostor i crnomorsku akvatoriju. U protivnom, ostatak Ukrajine, finansiran i naoružavan od SAD i Zapada, uvijek će biti opasna vojno -bezbjednosna prijetnja Ruskoj Federaciji. Ukrajina je Rusija.
Čak i ako bi se potpisao mirovni sporazum, prihvatljiv za Rusiju, Zapad ga, naravno, neće poštovati, u skladu sa dosadašnjom viševjekovnom praksom i tradicijom Rimske imperije. Podsjećam na riječi srpske istoričarke i profesorke univerziteta Miroslave Mirković (1933-2020) da „Rimljani se nisu ustezali da prevare i same bogove da bi izbegli njihovu kaznu za kršenje ugovora“.
Podsjećam da sam, dana 12.avgusta 2024.godine, Svetom sinodu Srpske pravoslavne crkve, ruskim ambasadama u Beogradu i Podgorici, te portalima Borba, IN4S, Srbin info, Gledaj.rs, Iskra, Nauka i kultura i Tabloid magazin dostavio ukazanja Svetog Petra Cetinjskog i Svete Matrone (Matronuške) Moskovske Svemoćne mojoj supruzi Dragici, da ako Donald Tramp bude izabran za predsjednika, spoljna politika SAD ostaće nepromijenjena i sve će činiti u skladu sa interesima zapadnih vladara iz sjenke. Njemu je naređeno da spriječi ostvarivanje glavnih ciljeva ruske vojne operacije – demilitarizacije i denacifikacije Ukrajine, te uspostavljanje ruske vojno – bezbjednosne i ekonomske kontrole nad „ostatkom Ukrajine“. Zato je svako rešenje, osim kapitulacije ukrajinskih vlasti, opasno je za Rusiju.
Srpsko – ruski Svetitelji, slava Im i milost, postojano ukazuju mojoj supruzi Dragici da je pobjeda Rusije nad Zapadom jedina garancija opstanka srpskog naroda i srpskih zemalja (Srbije, Crne Gore i Republike Srpske).
Dokaz za ovo je i sadržina pomenutog američkog Nacrta Zakona o odbrani, da je evroatlantska integracija zemalja „Zapadnog Balkana“ ključni bezbjednosni interes Vašingtona. SAD potvrđuju „snažnu podršku“ lažnoj državi Republika e Kosovës (RK) i drugim državama regiona na putu ka članstvu u NATO i EU. Takođe, SAD podržavaju dijalog Srbije i RK, zasnovan na međusobnom priznanju, protive se podjeli teritorija, korekciji granica ili razmjeni teritorija na etničkoj osnovi. To je jasna i direktna podrška sadašnjem državnom statusu i teritorijalnom integritetu RK. Izražava se i zabrinutost zbog rasta „malignog ruskog i kineskog uticaja“ na Balkanu i naglašava se potreba za jačanjem bezbjednosti i institucionalne otpornosti na spoljne (čitaj: ruske) prijetnje.
Podsjećam da su, za vrijeme prvog Trampovog mandata, 4.septembra 2020.godine, u Vašingtonu, potpisani posebni sporazumi o „normalizaciji ekonomskih odnosa“, između Srbije (Beograda) i SAD, odnosno između RK (Prištine) i SAD. Sporazumi predstavljaju dalje razdržavljenje Srbije i tako su formulisani da je i za Trampov režim, nedvosmisleno, RK nezavisna država.
I državni sekretar SAD Marko Rubio je svojevremeno izjavio:
„Američke oružane snage su bile jedne od najvećih sila dobra tokom proteklog vijeka. Zaustavile su…zla poput etničkog čišćenja od strane Srbije na Kosovu.“?!
S vjerom u Boga, srpsko – ruske Svetitelje i svetu Rusiju!
Milan Gajović, Podgorica